De planning belde me op om een opvang te doen. Er was een gezin thuisgekomen met hun tweede kindje waarbij nog even de controles moesten worden uitgevoerd voordat ze de nacht in gingen. Ik ging op weg naar de verse baby, een jongetje van nog geen 8 uur oud.

Sophie, het oudere zusje van bijna 4 jaar oud, stond opgewonden met haar vader mij op te wachten. Ik werd door Sophie gelijk geïntroduceerd aan haar nieuwe babypop. Toen het tijd was om de controles bij de baby te doen vroeg ik aan Sophie of ze wilde meehelpen en samen gingen we met haar broertje naar de commode. Op een krukje kon ze samen met haar vader alles goed zien.

Nadat ik had verteld wat we gingen doen vroeg ik of Sophie de luier los wilde maken. We controleerde alles en ik keek ook of de navelklem goed dicht zat. Sophie stond aandachtig te kijken, vooral omdat de baby een jongen was. Op dat moment plaste de baby voor de eerste keer en haar vader zei “Zo, dat kraantje werkt ook” en Sophie keek verbaasd… Samen deden we de baby een luier om en brachten hem naar z’n moeder. “Goed geholpen hoor” zei ik tegen Sophie en toen ging de bel.

De trotse opa en oma kwamen binnen en ik ging beschuit met muisjes make.  Ik hoorde Sophie vertellen over haar broertje. Oma hoorde ik vragen “Wat bijzonder een broertje! Heb je wel geteld of hij 10 vingertjes en teentjes heeft?” en toen hoorde ik Sophie zeggen:

“Ja oma! Mijn broertje is heel bijzonder want hij heeft wel twee piemeltjes en één piemeltje werkt al want dat kraantje staat al open maar die andere piemel (navelstreng met klem) zit nog op slot die werkt nog niet”.

Iedereen moest lachen en ik nam mij voor om de volgende dag haar uit te leggen wat de navelstreng is. Voor vandaag had Sophie genoeg indrukken opgedaan.